maandag 10 juni 2019

Alzheimer

Deze maand alweer een jaar geleden dat we de diagnose Alzheimer te horen kregen.

We hadden al uit vooronderzoek begrepen dat de mogelijkheid er was maar na 2 bezoeken en onderzoeken in het UMC Amsterdam de zekerheid die via een ruggenprik naar voren kwam.

Het komt dan ook met een hamer aan, ik had geen idee wat het allemaal inhield en voor de toekomst gaat betekenen maar daar kom je lerende wijs wel achter.

Van grapjes maken tot bittere ernst en dat laatste wordt steeds duidelijker elke dag opnieuw.

Alzheimer bestaat uit een aantal fases, ze is nu in de eerste fase ruim 2 jaar, niet elke dag zie of merk ik veranderingen maar week na week wel, voor meer  Google zelf even....

Thuis is voor haar een bekende en beschermde omgeving en ik werk dan ook nog veel van thuis uit, gelukkig kan dat.
Op de woensdag ga ik 4 uur naar het werk maar ben dan toch van 06:30 uur t/m 13:45 uur van huis.
We houden telefonisch en of via de Whatsapp contact, het gaat nog goed.

Verder doen we veel samen en plukken de tijd die we hebben.

Het vol verwachting klopt mijn hart heeft nu wel een andere betekenis gekregen en Sinterklaas doet daar niet meer aan mee.


Dit wilde ik ff kwijt.

Groet  Theo.





zaterdag 25 mei 2019

Dood-gaan

Doodgaan is dagelijks terug kerend iets, we staan er nog maar weinig bij stil omdat het zo gewoon geworden is.

Wanneer familie, kennis, vriend of een bekende doodt gaat dan is het weer iets anders, dichterbij en telkens word ik er weer aan het denken gezet hierover.

Voor mij is het duidelijk, als het niet meer gaat dan de stekker eruit, knop om of een spuitje. Klaar.

Vaak vraag ik mij af hoe mensen die aan de rand staan of zitten zelf eroverheen hangen en nog elke seconde alleen maar aan het in leven blijven denken, terwijl de dood een makkelijkere weg zou kunnen betekenen.
Elke dag honger geen drinken vervuiling en verloedering noem maar op geen leven!

Toen ik 18 jaar was en met een schedelbreuk in het ziekenhuis las schreef ik mijn eerste gedicht met de als titel : "De Dood" de eerste was :"De dood omringt mij" . heel toepasselijk in een ziekenhuis maar ook zo waar.

Laatst stond ik op de trein te wachten en dacht:"waarom erin als je ook ervoor kan!" maar altijd is er iets dat mij weerhoud, dat ene menselijke gen dan zegt doe het niet, maar zegt nooit waarom niet.

Tja het leven zit vaak raar in elkaar en de vraag waarom staat dan ook bovenaan.

Groet Theo.



woensdag 1 mei 2019

Gestopt met.....

Sociaal media, ja ik ben ermee gestopt!

Faceboek, Twitter, Linkedin, Instagram tis allemaal passé.

Ik ben er klaar me om van alles te zien waar ik geen behoefte aan heb, je hoofd gaat tollen van alle reclame en mensen met nietszeggende verhalen.

Eerst begonnen met mensen te verwijderen maar dat help maar een klein deel, toen maar boem paaf weg ermee.

Het geeft weer rust voor een deel, kijk nog op Pinterest, maar dat ervaar ik anders.

Daarnaast heb je mensen op je sociaal gebeuren die er alleen zijn, nooit wat posten liken of anders, volgers idem dito.
ze willen alleen kijken.

Persoonlijk als ik op een post op Like klik zet ei er ook wat bij, dat vin ik communiceren en niet domweg klik klik like.

Nu hier Blog schrijven is ook sociaal media, mensen lezen maar dan houdt het ook op, over al mijn blogs 4 keer een commentaar, maar goed het is ook "Vanjeafpraten"

Morgen wordt Sander gecremeerd, 41 jaar vorige maand zus van... niet veel ouder en mijn neef Michael ook 40 jaar. Maar goed ik heb mijn eigen sores dus ik sta er wel bij stil maar niet te lang, blijft wel hangen.

zo ik ga weer verder, doei

;-) Theo.






zondag 6 januari 2019

Gestopt met roken


Gestopt met roken.


In Nederland geldt sinds 1 januari 2004 het recht op een rookvrije werkplek. Daarna zijn er nog in de loop der jaren nog meer verboden ingesteld met betrekking tot roken, zoals Horeca, schoolpleinen, pretparken en sommige straten.

Zelf ben ik na ongeveer 38 jaar op 06-01-2009 gestopt met roken, dus 10 jaar alweer, ik had er zelf genoeg van.

Ik merkte de telkens terugkerende drang om te moeten gaan roken en de weerstand / afkeer van anderen, uiteindelijk voel je je een vreemde eend in de bijt.

Gewoon stoppen, het verstand op nul, en niet grijpen naar als die middeltjes. Het zit gewoon tussen je oren. Natuurlijk heeft het een impact op je lichaam en je zoekt naar afleiding en in mijn geval was en is dat eten. Maar ik rook niet meer.

Ik ben niet tegen rokers want ik begrijp ze, ik was tenslotte ook een roker.

Levend in onze democratie vind ik het wel erg ver gaan wat het beperken van roken betreft.
Wellicht moeten we een kritisch naar onze heilige koe (op fossiele brandstof) kijken hoeveel Co2 deze uitsloot elke gereden en stilstaande kilometer.

Hier wil ik het bij laten en ga verder als niet roker en stel mijzelf weer een nieuw doel, meer hierover over 10 jaar.

Genieten das belangrijk Theo

zondag 25 november 2018

Familie bezoek

Vandaag een bloemetje gebracht bij mijn broertje en ouders.

Mijn ouders zijn over zijn graf verstrooid zodat ze weer samen zijn, dat is de gedachte, alleen mijn zus Jeanne zit nog opgesloten in haar urn, keuzes, soms is er maar één soms zijn er teveel.

Samen even stilgestaan bij de huidige situatie die veel emotie met zich meebreng. Ik heb lekker vrijuit kunnen praten, niemand valt je in de rede zoals in vergaderingen of andere gesprekken heerlijk.. Grapjes gemaakt en gelachen, heerlijk even mijn hart kunnen luchten en een traantje wegpinken.

Ben trots op hun. 

De zon schijnt dus er valt weinig te klagen, het leven gaat door.







De tijd op de kerkklok is relatief, de kerk is gesloten en wie weet hoelang deze er nog staat.

Alles veranderd heel snel en hopelijk halen wij de finish.

Groet Theo

vrijdag 21 september 2018

Voorrang Geven & Nemen

Wij hebben er allemaal mee te maken: Geven & Nemen.

Zo ook in het verkeer keer op keer.
Deze week op de fiets naar het werk en aangekomen op de zoveelste kruising nu op een rotonde waar ik GEEN voorrang heb en dus goed kijk en stop want zowel van recht als links kwam een voertuig.
Van rechts een taxi busje en van links een les auto.
Heel toevallig, 2 bestuurders waarvan een in opleiding. Beide auto stoppen maar ik blijf ook staan en zwaai met mijn hand dat ze door moeten rijden en wijs ook naar de grond waar mijn haaientanden staan. Duidelijk toch!

Maar nee ze blijven staan en de taxi chauffeur wiens raampje openstaat zegt: "Kom maar", pfff denk ik dan.
En zeg tegen de chauffeur: "Samen hebben wij deze regeltjes bedacht dus ik moet stoppen". waarop hij weer met zijn hand gebaard dat ik moet oversteken.
Het lijkt een eeuwigheid te duren maar dus ik besluit maar te gaan oversteken! Halverwege stop ik en zeg tegen de taxi chauffeur:"hierdoor worden er mensen doodgereden omdat ze de volgende keer denken dat ze voorrang hebben!!" Hij kijkt mij een een beetje dom aan en ik denk verder de LO zal ie niet gekomen zijn.

Hieruit blijkt maar weer dat we de regels aan de laars lappen, 2 beroepschauffeurs die niet weten hoe het moet, de rijschoolinstructeur had moeten zeggen tegen de leerling: "rij maar door, hij moet stoppen" en de taxi chauffeur eveneens.

Zelf heb ik jaren bus gereden en weet hoe gevaarlijk het is op de rotondes waar de fietsers en snorfietsen geen voorrang hebben. bij scholen weet je gewoon dat ze het doen dus moet je 3 goed kijken.
Zelf probeerde ik altijd te waarschuwen dat ze moeten stoppen, en in sommige gevallen moet toch anticiperen, dat hebben wij ook geleerd.

Fietsers, voetgangers blijven gevoelige medeweggebruikers, maar zij kunnen hun steentje bijdragen om een goed te kijken voor te doen.

Er gebeuren dagelijks genoeg ongelukken op de weg, samen kunnen wij er wat aan doen maar het begint zoals zoveel bij jezelf.

Steek je hand uit,
spreek met 2 woorden,

Rij voorzichtig.

Theo.





zondag 1 april 2018

Pasen 2018

Het is Pasen en ook nog eens 1 april, of hij dat ooit geweten heeft geen idee het komt ook niet zo vaak voor 16 keer sinds de telling 1583 na chr. Dit terzijde 😉
Mijn gedacht gaan uit naar een toekomst waarvan ik niet weet hoe die eruit gaat zien, getroffen in mij directe omgeving door een ziekte die een rare wending aan je leven geeft iets, wat je niet ziet aankomen.
Wanneer je dingen gaat vergeten, ga jij je ook anders gedragen, wat vaak vervelende situaties met zich meebrengt en waarop je dan moet reageren.
Je begrijpt het wel maar kan er moeilijk mee omgaan, nu maak je nog een grapje totdat ook die niet meer begrepen worden.
Plannen worden niet meer gesmeden maar je gaat van dag tot dag aan het werk en ziet wel wat morgen is, toekomst is koffiedik kijken.
Maar zoals wij al gewend zijn draaien de molens in de zorg op een laag pitje door tal van regeltjes waaraan zij zich moeten houden en wellicht personeel- en geld- gebrek zal mede een oorzaak zijn.
We zitten nu in de boot met één roeispaan en moeten stroomopwaarts zijn, het wordt een lastige tocht.
We gaan ervoor en sterken elkaar tot de allerlaatste stijger.


Pasen 2018